Dit is wat je ziet gebeuren als je kijkt naar de foto's die het atelier van zijn stukken heeft gepubliceerd. Ze worden alleen als bewerkingen beschreven — zonder de vaknaam, want die naam is van Mauro Pacella en niet van ons.
“I gioielli sono interamente traforati a mano su lastre d'argento. Ogni gioiello passa per decine di passaggi manuali. Nessuna macchina sostituisce l'occhio e la mano del maestro.”
Zes van de zeven regels hebben nog geen naam, en de zevende heeft er een die niemand heeft bevestigd. Het is een exact portret van wat het huis vandaag over zijn eigen vak kan zeggen.
Zagen, etsen en stansen geven resultaten die op twee meter afstand niet te onderscheiden zijn — en maar één van de drie is traag. Geen foto die het huis bezit zegt welke is gebruikt.
A haalt materiaal weg, B voegt het toe waar niets was. Het zijn tegengestelde bewerkingen en op foto's lijken ze niet op elkaar: dit is de stevigste regel van het register, en hij heeft nog geen naam.
Of de bolletjes zijn opgezet of uit de plaat zelf omhooggedreven, zegt de foto niet.
Dezelfde band keert terug rond drie onderwerpen die niets gemeen hebben. Een met de hand gedreven band, een gegoten en een uit een matrijs geslagen band zijn in elk bestand dat het huis bezit niet te onderscheiden — en hij zou zelfs uit een elders gekochte matrijs kunnen komen. Het staat niet vast dat het een techniek van het atelier is.
Op een foto zijn email en een vlak geslepen steen achter een opening niet betrouwbaar te onderscheiden. De oude website noemde het email; geen bewijs ondersteunt dat, en hier noemen we het niet zo.
Of het atelier deze stenen snijdt of ze al gezet inkoopt is volstrekt onbekend — en dat is het verschil tussen een techniek van het huis en een ingekocht onderdeel.
“Dit is wat we zien gebeuren. Hoe heet elk van deze bewerkingen, en welke hebben we verkeerd begrepen?”
Geen zeven vragen: één enkele, zeven keer gesteld, langs een pagina waar je naar kunt kijken. Daarna krijgt elke regel hierboven óf een woord, óf hij wordt geschrapt.
De drie zinnen over het werk zijn door het huis op zijn eigen website gepubliceerd en niemand van ons heeft ze al aan de werkbank gezien. Hoeveel uur een stuk aan de werkbank doorbrengt is niet gemeten, en dat ontbreekt het meest: tot het gemeten is, kan hier geen andere zin over het werk worden geschreven.
De zeven bewerkingen zijn beschreven naar wat leesbaar is op de foto's die het huis bezit, niet naar wat iemand aan de werkbank heeft zien doen. Dat onderscheid is de reden dat de namenkolom leeg is.
